|

دانشگاه آزاد اسلامي واحد " مريخ "
به دنبال آخرين اخبار ارسالي از سياره مريخ مبني بر كشف آثار وجود آب در اين سياره در بيش از 2ميليون سال پيش از اين و با توجه به قانون و رسم تاريخي و باستاني زمينيان كه : هرجا رودي جاري شد و آبي روان ، قبل از ساخت شهر و بلاد ، دانشگاه آزاد شعبه اي در آنجا احداث مي كرده است ، شايعاتي مطرح گشته كه دلالت بر وجود قديمي ترين دانشگاه بشري در اين منطقه دارد.
حال از مسئولين انتظار مي رود كه در صورت پيدايش مجدد آب ( هرچند در عمق 2000 متري از سطح مريخ ) ، شرايطي مهيا سازند تا اين دانشگاه باستاني جاني دوباره بگيرد.
اكنون مطلبي كه مطرح مي گردد اين است كه : مركز آزمون دانشگاه مذكور مي بايست تمامي رشته - شهرهاي اين دانشگاه را بدون ستاره در دفترچه راهنما درج نمايد ، كه در غير اين صورت و در صورت ستاره دار بودن اين رشته - شهرها ، داوطلب متقاضي مي بايست جهت برگزاري آزمون ورودي از زمين به مريخ سفر كند ، كه اين خود مشكلات زيادي از قبيل : خرج سفر ، خطرات راه ، نبود اكسيژن كافي ، افت شديد فشار ، نبود سالن امتحانات مطلوب ، تغيير شديد درجه حرارت ، عدم حضور مراقب در سالن برگزاري آزمون ، بروز برخي مشكلات فيزيكي ، نبود بيسكويت ، كُندي در پاسخ دادن به سوالات به علت برتن داشتن لباس فضانوردي ، حركت بي مورد صندلي به هر طرف و امثال آن را در بر دارد.
امّا از برگزاري آزمون كه بگذريم ، به يكي از مهمترين مشكلات مي رسيم و آن اينكه چه كسي براي افتتاح اين واحد دانشگاهي حاضر است با سفر به اين سياره ، رُمان افتتاح آن را بريده و در فضايي كم فشار و در حالت بي وزني ، براي انسان هاي فضايي سخنراني كند ؟!
البته نبايد فراموش كرد كه اگر اساتيدي در سطح بعضي از اساتيد دانشگاه هاي آزادِ زميني بخواهند براي تدريس به مريخ بروند ، بايد از همين حالا لقب فارغ التحصيلانِِ بي سواد را براي آينده دانشجويان دانشگاه مذكور كنار بگذاريم .
بد نيست ، كه ما دانشجويان به عنوان عناصر اصلي دانشگاه ، به جاي دست اندركاران ، به فضاي موجود در مريخ بيانديشيم و ببينيم كه آيا اين سياره ، فضايي مناسب جهت جاي دادن خيل دانش پژوهان دانشگاه آزاد را دارد؟ سرانۀ خوابگاه هاي مريخ براي هر دانشجو چند سانتيمتر است؟
آيا مريخيان نيز همچون ما ارضيان ، از ارز به عنوان اسباب فراگيري دانش استفاده مي كنند يا از علوم موجود در آن كره به صورت پاياپاي مراوده مي نمايند؟ و يا اصلاً ببينيم پول مي دهند؟
آيا مردم آن سياره از نظر فرهنگي سنخيتي با زمينيان دارند؟ آيا آن سياره از نظر فرهنگي گنجايش آن را دارد كه عده اي مهاجر را از شهرهاي بزرگ و كوچك در خود جاي داده و از فرزندان شايستۀ كرۀ خاكي ، انگلهاي خطرناك ، ضدّفرهنگ و خودكامه را به زمين برنگرداند؟
آيا واحد دانشگاهي مذكور در كوره دِه هاي مريخ واقع است يا...؟
اينها آيا و آياهاي فراواني است كه در يادداشت هاي تفاهم ميان دو كُره بايد مدّنظر قرار گيرد.
از شوخي مي گذريم و سفر به مريخ و افتتاح دانشگاه اين سياره را نيمه كاره مي گذاريم. به زمين برمي گرديم تا براي ريشه كن كردن مشكلات و برطرف نمودن كمبودهاي دانشگاه هاي زميني راهي بجوييم.
در اين كه دانشگاه آزاد اسلامي در سالهاي پس از انقلاب اسلامي نقش مهمي در تعليم و تربيت دانشجويان اين آب و خاك داشته و تا حدّ زيادي مانعِ سرخوردگي جوانان گرديده است هيچ شكي وجود ندارد . همچنين در موقعيت كنوني كه از اساتيد محترم ، آنگونه كه بايد قدرداني به عمل نمي آيد و زحمات آنان ارج نهاده نمي شود ، همچون گذشته ، شاهد تلاش هاي بي شائبۀ اين قشر فرهيخته از جامعۀ علمي و فرهنگي ايرانِ اسلامي هستيم.
با نگرش به ايفاي نقش محوري رياست محترم دانشگاه آزاد اسلامي و مسئولين امر نسبت به يكسان سازي ارزش مدارك تحصيلي اين دانشگاه و دانشگاه سراسري ، متأسفانه به دليل همسان نبودن ميزان كيفيت و راندمان علمي و پژوهشي دو دانشگاه ، جوّ حاكم بر جامعه به نفع دانشگاه ما نبوده و هنوز جامعه نتوانسته است برابري دانشگاه آزاد و سراسري را بپذيرد. اما با تدبير و درايت مي توان با امكانات موجود به نحو احسن در راستاي تحولي اساسي در امر آموزش و پژوهش و همچنين افزايش راندمان علمي اين دانشگاه گام هاي بلندي برداشت و با كاستن از ظواهر و تجملات مشهود و با پرداختن به ملزومات حقيقي و اساسي توانمندي فارغ التحصيلان اين دانشگاه را بر ملت بزرگ و دلسوز ايران اثبات نمود .
اينها همه گوياي اين حقيقت غيرقابل انكار است كه دانشگاه آزاد اسلامي در سال هاي اخير بيش از آنكه به فكر كيفيت در بخش آموزشي و پژوهشي خود باشد ، جوياي كميت و يا به عبارت ديگر گسترش و افزايش واحدهاي دانشگاهي خود در ايران بوده و رويكرد دانشگاه توجه به ظواهر و تجملات ، بدون در نظر گرفتن كيفيت و باطن كار است ،كه اين خود، لطمۀ جبران ناپذيري بر پيكرۀ آموزش اين مرز و بوم وارد خواهد آورد و آينده سازي را براي ما آينده سازانِ بي آينده به مراتب دشوارتر مي گرداند.
در پايان دانشجويان جوياي عزّت و اعتلاي علمي را به تفكر ، همت ، تلاش ، ايستادگي ، صبر ، اميدواري و از همه مهمتر، به فرمودۀ مقام معظّم رهبري ، به "پافشاري بر مطالبات" توصيه مي نماييم.
نويسنده : هادي باقري
|